ما را دنبال کنید

وقتی کودکان مان با هم دعوا می کنند، چه کنیم؟

وقتی کودکان مان با هم دعوا می کنند، چه کنیم؟
چهارشنبه ۲۰ آبان ۱۳۹۴

دعوا را شدید تر نکنید.

دنیای کاملاَ آرام و زیبا که همه در آن به بهترین نحو با هم سازگاری و تفاهم دارند وجود ندارد. مشاجرات کودکان امری طبیعی است و منع کردن آن ها از این کار نه تنها معنا و مفهومی ندارد بلکه این خطر را نیز در پی دارد که ناگهان دعواهای شدیدتری آغاز شوند. به یاد داشته باشید که مشاجره بین خواهر ها و برادر ها این اجازه را می دهد که برای خود حریمی تعیین کرده و به یک دیگر احترام بگذارند.

 

ارتباط غیر کلامی را به کار بگیرید

هر بار که کودکان با هم نزاع می کنند، دخالت نکنید فقط وقتی که شروع به کتک زدن یک دیگر و یا وقتی یکی از کودکان دچار مشکل است این کار را انجام دهید. نفس عمیقی بکشید و به جای فریاد زدن در حالی که به چشمان کودک نگاه می کنید او را لمس کنید. ( با این کار ) شما بدون این که وارد جزئیات دعوا و مشاجره شوید قدرتتان را به آن ها نشان می دهید.

 

عادلانه تنبیه کنید

اغلب فهمیدن این که چه کسی دعوا را آغاز کرده مشکل است. به جای تنبیه یکی از کودکان تنبیه کوچکی را برای هر یک از آن ها در نظر بگیرید. این کار اجازه نخواهد داد که یکی کینه دیگری را به دل بگیرد.

 

قوانین را یاد آوری کنید

بعد از مشاجره باید به علل دعوا رجوع کرده و چند قانون کلی را یاد آوری کرد: به عنوان مثال آن ها نباید یک دیگر را کتک بزنند. نباید به سر یا صورت یک دیگر ضربه بزنند.

 

آن ها را سرگرم کنید

کودکان هر چه بیش تر کسل شوند بیش تر در معرض خطر دعوا و مشاجره برای پر کردن اوقات شان قرار دارند، به طور مرتب با پیشنهاد فعالیت هایی که به طور معمول آن ها را انجام نمی دهند یا همراه بردن به پارک یا استخر یا اماکن عمومی فعالیت های تازه را وارد برنامه روزانه ی آن ها کنید.

 

توجه کودک را به کار دیگری معطوف کنید

بین کوچولوهای تات غوغایی بر پا است؟ یک حرکت جمعی مثل درست کردن کیک یا نگاه کردن به آلبوم عکس را پیشنهاد کنید. برای آن ها تعریف کنید که هنگامی که کودک بودید چه طور با برادرها و خواهر هایتان دعوا می کردید.

یک دوست را دعوت کنید.

وقتی که یکی از کودکان با یکی از دوستانش مشغول بازی است شما نیز می توانید زمان بیش تری را به فرزند دیگرتان اختصاص دهید ولی الزاماَ دوستان هر یک از فرزندان تان را هم زمان دعوت نکنید.

در حضور فرزندان تان با یک دیگر مشاجره و دعوا نکنید.

تقلید از همه خیلی زود شروع می شود کودکانی که بزرگ تر ها را در حال بحث و نزاع می بینند معمولاَ به تقلید از بزرگ ترهای خودشان به نزاع و دعوا می پردازند. این کار می تواند فقط برای دور کردن شبح یک جدایی احتمالی باشد. بنابراین شما می توانید با تفهیم بعضی نکات به کودکان با همسرتان تنش و مشاجره داشته باشید. به آن ها بگویید: « این مسئله بزرگ تر ها است و به شما ارتباط پیدا نمی کند. »

مثبت اندیش باشید.

هنگامی که کودکان با هم دعوا و مشاجره نمی کنند این موضوع را به آن ها خاطر نشان کنید. اشاره این موضوع به آن ها بسیار اهمیت دارد. اگر سکوت در اتاق حکم فرما است با بی قیدی جمله ای مانند این عبارت را بگویید:« خوشحالم که می بینم شما با هم هستید » وقتی کسی از شما می پرسد: آن ها خیلی با هم مشاجره و دعوا نمی کنند؟ این گونه جواب ندهید: « چرا همیشه در حال دعوا هستند. »

با خود صادق باشید.

اگر مشاجرات فرزندان، شما را عصبی می کند احتمالاً نشانه موضوع یا احساسی در دوران کودکی شما است که از نظر روان شناسی مورد بررسی قرار نگرفته و رفع نشده است. از ارتباط و صمیمیت بیش از اندازه مانند ارتباط مادر و دختر پدر و پسر یا موقعیت هایی که شاید شما در آن ها ناخود آگاه از فرزند بزرگ تر تان طرف داری می کنید به این دلیل که در خانواده تان فرزند بزرگ تر بوده اید، بپرهیزید.

 

 

 

 

برگرفته از کتاب: والدین موفق

مؤلفان: روح الله سلیمانی

مرضیه فیوجی

 

ارسال شده در اختصاصی بهار, مباحث, مجموعه مطالب توسط مدیر سایت بهار زندگی | Tags: